به دلم می گویم:
آن یوسفی هم که برگشت به کنعانش
استثنا بود!!
تو غمت را بخور...
کمی زود بود!
ولی...
دعایت گرفت مادر بزرگ...
پیر شدم!!!
نگران نباش!
نفرینت نمی کنم..
همینکه دیگر جایت در دعاهایم خالیست
برایت کافیست!!!
مرا به یاد سوره توبه انداختی!!
بی بسم الله آمدی و به توبه کردنم انداختی!!!
